Tuesday, 29 December 2009

Traditions...


Dit zijn “spekdikken”, een lekkernij die in onze streek rond de jaarwisseling wordt gebakken en gegeten. Jarenlang bakte mijn vader ze rond oud en nieuw in zijn schuurtje achter het huis, kacheltje aan, muziekje erbij en met heel veel liefde, grote zorgvuldigheid en plezier werden ponden beslag verwerkt tot spekdikken. En hoewel mijn vader bij wijze van spreken nog geen ei kon bakken, het maken van deze nieuwjaarskoeken was toch echt aan hem voorbehouden. Getuige ook zijn receptenschriftje…

These kind of pancakes are called “Spekdikken” and it is a tradition in our region to bake them around New year’s eve. My father baked them for years in his little shed, with a stove, a radio and a lot of love and precision. Although he could not cook very well, this tradition really was his item. Here you can see his recipe book…


Sinds zijn overlijden zijn er jaren geen spekdikken meer gebakken bij ons thuis. Totdat mijn man een paar jaar geleden het stokje toch maar heeft overgenomen …

Since he passed away, we did not bake “spekdikken” at our home for years. Till my husband decided to take over the stick a few years ago…


Het beslag, met als hoofdbestanddelen roggemeel, eieren en stroop, moet na bereiding 1 nacht staan om alles goed te laten intrekken. Daarna kan het bakken beginnen, met behulp van de “kniepertjesijzer” van mijn vader; eerst twee eetlepels beslag op het ijzer….

The dough, with main ingredients rye flour, eggs and molasses, has to “rest” for one night. After that the baking can get started, with the waffle-grill of my father. At first two spoons full of dough on the grill…


Daar bovenop een paar stukjes droge worst en een stukje spekvet..

After that on top of it some pieces of dried sausages and a piece of bacon fat…


Stevig aandrukken…

Press firmly…


Even wachten…

Wait for a while…


En voila, een spekkendik!

And there is a “spekkendik”!


Zo hebben mijn man en zoon de hele middag samen in de garage zitten te bakken, muziekje erbij en een natje en droogje op zijn tijd… en daarmee is een stukje traditie van mijn vader weer in ere hersteld. Oh ja en hoe ze smaken? Heerlijk natuurlijk, we hebben zo links en rechts al wat weggegeven, we moeten nog wat weggeven en natuurlijk hebben we zelf ook al een flink aantal opgegeten… maar er is nog genoeg over voor Oud en Nieuw en de rest gaat gewoon de diepvries in! Dan kunnen we er af en toe nog een zakje uithalen...

My husband and son have been baking the whole afternoon together in our garage, with some music and something to eat and to drink…and in this way they honored a tradition my father did for years. And the taste? Of course lovely, we gave a away some of them and we are going to give away some more, but of course we ate already a lot ourselves..but still enough left for New Years eve and the remaining ones will just remove to the freezer! Then we can eat them later sometimes...


Dit was mijn laatste post in 2009... ik wens jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling toe en een voorspoedig, gezond en creatief 2010. Daarbij wil ik jullie heel hartelijk danken voor de vele bezoekjes en reacties op mijn blog. Ik hoop in 2010 weer met creatieve en inspirerende berichten te kunnen komen en ik zal jullie ook zeker blijven bezoeken voor nieuwe inspiratie en ideeën!

My last post in 2009... I want to wish all of you a lovely New Year's Eve and a happy, healthy an creative 2010. I also want to thank you for all your visits en reactions to my blog. I hope I will bring you some creative and inspiring posts in 2010 and I will keep on visiting you for new inspiration and ideas!


See you in 2010!!!

31 comments:

lucie said...

O wat gezellig! wij hadden thuis precies hetzelfde ijzers (met stapels kranten eronder voor het vet wat er af komt) maar er werden bij ons kniepertjes mee gebakken. ook al zo'n traditielekkernij. gelukkig bakt mijn moeder het nog steeds...

groetjes Lucie

Lief Leuk & Anders said...

Dat zijn van die onuitwisbare herinneringen aan vaders. Mooi hoor. En leuk dat je man het nu heeft overgenomen. Hier in het Westen wisten we niks van deze traditie. Fijn uiteinde, en op mijn blog sta je vermeld bij mijn 5 meest favoriete blogs. Ik blijf je dus ook in 2010 volgen op de voet!

Karin

dosfishes said...

What a lovely way to honor your father! And what a bonding for your husband and son.

They look delicious.

Best wishes for a New Year.

Corrine

Mariska said...

Mooi die Traditie wij hebben er ook een oliebollen bakken saampjes met mijn hussie voor vrienden en familie ,voor jou is het een heel speciale .

Ik wens je een hele gezellige oudejaarsavond en een heel gezond,gelukkig en creatiefvol 2010 toe ,till next Year

groetjes Mariska

Kathy said...

A wonderful post!
I enjoyed watching this process from beginning to end...
A charming and delicious tradition I would say!
Happy New Year...
xoxo~Kathy @ Sweet Up-North Mornings..

Laura said...

Happy New Year to you and your family! This was a delightful post and how lovely that father and son are continuing the tradition of your father in the making of this family recipe! They look as if they are delicious! Enjoy! :)

Albert Lázaro-Tinaut said...

You have a very interesting and beautiful blog: congratulations!
I wish you a happy 2010.
Best regards from Barcelona,

Parisienne Farmhouse Chic said...

oh my gosh.. my oma did these for us.. wonderful!!

Raquel said...

Heerlijk toch die tradities! Van spekdikkers had ik nog nooit gehoord. Bij ons thuis zijn het de wafels. Die heeft mijn man gistermiddag ook stapels zitten bakken. Fijne jaarwisseling! Groetjes Raquel

faire un songe said...

Ohh.. wat leuk een oude traditie in ere hersteld....

Een mooie herinnering is weer tot leven gekomen.
Ik heb ze nog nooit gegeten... en ken ze ook niet.
In 2010 zal ik je blog blijven volgen, geniet er van.
Ik wens jou ook een hele fijne jaarwisseling toe en een heel goed en gezond 2010.
Lieve groetjes Hetty

lia said...

Dat ziet er goed uit. Maar heb er nog nooit van gehoord, dus ook nooit geproefd. Hier alleen oliebollen. Jan maakte ze ook ieder jaar zelf, en hij staat ook echt nooit in de keuken. Maar nu zijn we er mee gestopt. De kinderen eten ze niet meer zo als toen ze klein waren.
Maar ik wens jou ook een hele fijne jaarwisseling.
En tot de volg keer.
groetjes Lia

Die Rabenfrau said...

It's so good to have a tradition like this! We have a sort of cake that ressembles yours very much, we call them Neujahrskuchen oder Eiserkuchen. They are baked like yours, but they are sweet, and we roll them up so they look like bobines!
A happy new year for you and your family!
Rabenfrau

Cindy at her Country Home said...

Mmmm, wat ziet dat er smakelijk uit Lieve Bertina! Echt een ode aan je vader en wat goed dat je man het weer oppakt om deze lekkernij door te geven aan de volgende generatie. Voorzichtig met knalletjesavond, ik toost liever en spreek de wens uit dat we nog lang van je blog mogen genieten! Lees en geniet stilletjes mee. Have a blessed 2010, sending you "New Years Love" Cindy

Frieda said...

Ik krijg direct zin om ook iets te bakken als ik dat zie...
Ik volg je blog al lang en zal dit ook doen in 2010. Ik wens iedereen een fijne eindejaar

Frieda said...
This comment has been removed by the author.
Elly said...

Wat een unieke traditie en helemaal geweldig dat je man het weer in ere hersteld heeft! Ik moet je zeggen dat ik er nog nooit van gehoord had hoor, van dit soort koeken!
Jij ook de allerbeste wensen voor 2010 en zeker weten tot in het nieuwe jaar!!!!

Sunday Roses said...

Liebe Bertina, ich drück dich mal ganz feste - was für eine tolle Idee von deinem Mann, diese Tradition wiederzubeleben!
Für das Neue Jahr wünsche ich dir und deiner Familie alles Gute, viel Gesundheit und eine Menge Kreativität, damit du uns wieder so schöne Sachen zeigen kannst!
Liebe Grüße
Beate

Oma Nijn's Country Huis said...

Ik vind ze heerlijk, en krijg ze van de buurman. had er nog nooit van gehoord, tot de buurman ze ging bakken,gekke naam,,spekdikke.weer een leuke traditie van hier.
een heel fijn uiteinde en een heel goed begin..
OA NIJN

Corrie www.wittebroodjes.web-log.nl said...

Een dikke pluim op de hoed van deze twee bakkers omdat ze een mooie traditie niet verloren laten gaan. Prachtig vind ik de motieven die in de koeken te zien zijn en ook het oude schrift is waardevol. GElukkig nieuwjaar!

Les Cotrions said...

This is a nice tradition and a sweet way to honour your father! They look delicious!
Wish you a joyful and creative new year Bertina!
Big hugs
Vale

The Old and the Beautiful said...

Nog nooit van gehoord van spekdikke maar het ziet er wel grappig uit en naar jou woorden smaken ze dus ook nog eens heerlijk. Leuke traditie.
Fijne jaarwisseling toegewenst en de beste wensen voor 2010!
Lieve groet,
Gonda

vosges paris said...

ohhh wat hou ik van dit soort verhalen , prachtig dat de geschiedenis zich herhaald.
Op een heerlijke avond met lekkere koeken en een heel goed 2010
Groetjes, desiree

Ute said...

Liebe Bertina, auch von mir alles Liebe und einen guten Start in ein gesundes und glückliches Jahr 2010, herzliche Grüße, Ute.

NaturelSuus said...

Hmm lekker zeg!!
Het is veel werk maar zoals jij zegt, toch ook gezellig samen in de schuur.

Voor jullie ook een goede jaarwisseling!

FLOMI said...

What a nice tradition and what emotion you transmit in this post !
Your photos are wonderfull and we can smell the cakes across the computer screen !!!
HAPPY NEW YEAR TO YOU and many thanks for your wonderfull blog all along the year !
Kussje

23xmediawijs said...

Een heel goed-gezond-blij en creatief 2010 gewenst vanuit Beverwijk. Grappig dat je de oude traditie in ere hebt hersteld. Wij doen hier alleen aan oliebollen en appelbeignets met vuurwerk. Ik hoop nog vele inspirerende blogjes van je te lezen in het nieuwe jaar.

Kleine-creative-Welt said...

Dear Bertina,
I´m a reader of your blog since a few month - I love your blog - you show us so wonderful pictures -
this waffle iron is great - for you and your family the best wishes for 2010 - stay healthy -
Ruth

Janneke said...

Hoi Bertina. op deze 1e dag van het nieuwe jaar wil ik jullie allemaal een heel gelukkig en gezond 2010 wensen.
groetjes, Janneke.

rosabeer said...

Wat een mooi verhaal. Om zo de herinnering aan je vader levend te houden.
Ik wens jou en je gezin een geweldig 2010.
Hartelijke groet,
Marja

donna baker said...

Beautiful.

willy said...

Dag Martina Ik reageer hier als mosterd na de maaltijd, maar ik vind ze er heerlijk uitzien. Ik ken de kniepertjes maar die heb ik ivm met ziekte afgelopen jaar niet gebakken.
Volgende keer wil ik deze toch eens uitproberen.
Mooi blog heb je.
Groetjes Willy

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails