Dit zijn “spekdikken”, een lekkernij die in onze streek rond de jaarwisseling wordt gebakken en gegeten. Jarenlang bakte mijn vader ze rond oud en nieuw in zijn schuurtje achter het huis, kacheltje aan, muziekje erbij en met heel veel liefde, grote zorgvuldigheid en plezier werden ponden beslag verwerkt tot spekdikken. En hoewel mijn vader bij wijze van spreken nog geen ei kon bakken, het maken van deze nieuwjaarskoeken was toch echt aan hem voorbehouden. Getuige ook zijn receptenschriftje…
These kind of pancakes are called “Spekdikken” and it is a tradition in our region to bake them around New year’s eve. My father baked them for years in his little shed, with a stove, a radio and a lot of love and precision. Although he could not cook very well, this tradition really was his item. Here you can see his recipe book…
Sinds zijn overlijden zijn er jaren geen spekdikken meer gebakken bij ons thuis. Totdat mijn man een paar jaar geleden het stokje toch maar heeft overgenomen …
Since he passed away, we did not bake “spekdikken” at our home for years. Till my husband decided to take over the stick a few years ago…
Het beslag, met als hoofdbestanddelen roggemeel, eieren en stroop, moet na bereiding 1 nacht staan om alles goed te laten intrekken. Daarna kan het bakken beginnen, met behulp van de “kniepertjesijzer” van mijn vader; eerst twee eetlepels beslag op het ijzer….
The dough, with main ingredients rye flour, eggs and molasses, has to “rest” for one night. After that the baking can get started, with the waffle-grill of my father. At first two spoons full of dough on the grill…
Daar bovenop een paar stukjes droge worst en een stukje spekvet..
After that on top of it some pieces of dried sausages and a piece of bacon fat…
Stevig aandrukken…
Press firmly…
Even wachten…
Wait for a while…
En voila, een spekkendik!
And there is a “spekkendik”!
Zo hebben mijn man en zoon de hele middag samen in de garage zitten te bakken, muziekje erbij en een natje en droogje op zijn tijd… en daarmee is een stukje traditie van mijn vader weer in ere hersteld. Oh ja en hoe ze smaken? Heerlijk natuurlijk, we hebben zo links en rechts al wat weggegeven, we moeten nog wat weggeven en natuurlijk hebben we zelf ook al een flink aantal opgegeten… maar er is nog genoeg over voor Oud en Nieuw en de rest gaat gewoon de diepvries in! Dan kunnen we er af en toe nog een zakje uithalen...
My husband and son have been baking the whole afternoon together in our garage, with some music and something to eat and to drink…and in this way they honored a tradition my father did for years. And the taste? Of course lovely, we gave a away some of them and we are going to give away some more, but of course we ate already a lot ourselves..but still enough left for New Years eve and the remaining ones will just remove to the freezer! Then we can eat them later sometimes...
Dit was mijn laatste post in 2009... ik wens jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling toe en een voorspoedig, gezond en creatief 2010. Daarbij wil ik jullie heel hartelijk danken voor de vele bezoekjes en reacties op mijn blog. Ik hoop in 2010 weer met creatieve en inspirerende berichten te kunnen komen en ik zal jullie ook zeker blijven bezoeken voor nieuwe inspiratie en ideeën!
My last post in 2009... I want to wish all of you a lovely New Year's Eve and a happy, healthy an creative 2010. I also want to thank you for all your visits en reactions to my blog. I hope I will bring you some creative and inspiring posts in 2010 and I will keep on visiting you for new inspiration and ideas!
These kind of pancakes are called “Spekdikken” and it is a tradition in our region to bake them around New year’s eve. My father baked them for years in his little shed, with a stove, a radio and a lot of love and precision. Although he could not cook very well, this tradition really was his item. Here you can see his recipe book…
Sinds zijn overlijden zijn er jaren geen spekdikken meer gebakken bij ons thuis. Totdat mijn man een paar jaar geleden het stokje toch maar heeft overgenomen …
Since he passed away, we did not bake “spekdikken” at our home for years. Till my husband decided to take over the stick a few years ago…
Het beslag, met als hoofdbestanddelen roggemeel, eieren en stroop, moet na bereiding 1 nacht staan om alles goed te laten intrekken. Daarna kan het bakken beginnen, met behulp van de “kniepertjesijzer” van mijn vader; eerst twee eetlepels beslag op het ijzer….
The dough, with main ingredients rye flour, eggs and molasses, has to “rest” for one night. After that the baking can get started, with the waffle-grill of my father. At first two spoons full of dough on the grill…
Daar bovenop een paar stukjes droge worst en een stukje spekvet..
After that on top of it some pieces of dried sausages and a piece of bacon fat…
Stevig aandrukken…
Press firmly…
Even wachten…
Wait for a while…
En voila, een spekkendik!
And there is a “spekkendik”!
Zo hebben mijn man en zoon de hele middag samen in de garage zitten te bakken, muziekje erbij en een natje en droogje op zijn tijd… en daarmee is een stukje traditie van mijn vader weer in ere hersteld. Oh ja en hoe ze smaken? Heerlijk natuurlijk, we hebben zo links en rechts al wat weggegeven, we moeten nog wat weggeven en natuurlijk hebben we zelf ook al een flink aantal opgegeten… maar er is nog genoeg over voor Oud en Nieuw en de rest gaat gewoon de diepvries in! Dan kunnen we er af en toe nog een zakje uithalen...
My husband and son have been baking the whole afternoon together in our garage, with some music and something to eat and to drink…and in this way they honored a tradition my father did for years. And the taste? Of course lovely, we gave a away some of them and we are going to give away some more, but of course we ate already a lot ourselves..but still enough left for New Years eve and the remaining ones will just remove to the freezer! Then we can eat them later sometimes...
Dit was mijn laatste post in 2009... ik wens jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling toe en een voorspoedig, gezond en creatief 2010. Daarbij wil ik jullie heel hartelijk danken voor de vele bezoekjes en reacties op mijn blog. Ik hoop in 2010 weer met creatieve en inspirerende berichten te kunnen komen en ik zal jullie ook zeker blijven bezoeken voor nieuwe inspiratie en ideeën!
My last post in 2009... I want to wish all of you a lovely New Year's Eve and a happy, healthy an creative 2010. I also want to thank you for all your visits en reactions to my blog. I hope I will bring you some creative and inspiring posts in 2010 and I will keep on visiting you for new inspiration and ideas!
See you in 2010!!!
